Opbrengst Huiskamergesprekken 

Politiek gaat over mensen. En als ik na 17 maart volksvertegenwoordiger mag worden dan wil ik er altijd zijn voor de mensen om wie het echt gaat. De afgelopen weken voerde ik daarom alvast talloze huiskamergesprekken met professionals en ervaringsdeskundigen uit de zorg. Omdat politici boven alles goed moeten luisteren. En om nu al van zoveel mogelijk verschillende mensen te horen wat er aan schort in de zorg. Zodat ik als Tweede Kamerlid vanaf dag één kan bogen op een netwerk van experts en ervaringsdeskundigen, die mij scherp houden en voeden met hun praktijkkennis.

 

Vijftien van die gesprekken voerde ik, steeds ongeveer vijf kwartier lang. Ik hoorde aangrijpende, boeiende en inspirerende verhalen. We spraken over hoe mensen echt centraal kunnen staan in de zorg. Over het enorme belang van preventie. En over ruimte geven aan professionals. Ieder gesprek had een eigen dynamiek en eigen thema’s. Maar in de gesprekken zaten ook een aantal heel duidelijke rode draden. Ik licht er een paar uit waarmee ik als Tweede Kamerlid aan de slag wil.

 

  1. Tijd voor een goed gesprek tussen de arts of verpleegkundige en de patiënt is boven alles belangrijk. Zo vinden ze samen de oplossing die het beste bij iemand past, in plaats van een snel one size fits all-noodverband. Het resultaat: een fijner leven voor patiënten en onder de streep vaak lagere zorgkosten. De meeste mensen hebben namelijk niet per se behoefte aan de allerduurste oplossing.

 

  1. Preventie op alle niveaus moet voor het volgende kabinet de allerhoogste prioriteit krijgen. De gezonde keuze moet de makkelijkste keuze worden. Door de BTW op groente en fruit af te schaffen en een suikertaks in te voeren. Maar ook door mensen gericht te helpen om gezonder te leven. Daarvoor moet de overheid de regie nemen en moet ook de bekostiging van de zorg op de schop. Zodat we zorgverleners ook belonen als ze ziekte voorkomen.

 

  1. Het eigen risico jaagt chronisch zieken op kosten, terwijl die het vaak al niet breed hebben. Ook houdt het mensen uit het ziekenhuis, ook als dat echt nodig is. Daar moeten we dus vanaf. Het gesprek met drie mensen met een chronische longaandoening greep me ontzettend aan: twee van hen leefden van een uitkering, maar waren ook ieder jaar in januari of februari al door hun eigen risico heen door de hoge kosten voor medicijnen. Het motiveert mij alleen maar meer om alles op alles te zetten om het eigen risico af te schaffen. 

 

  1. De zorg moet veel meer mogelijkheden krijgen om samen te werken. Lokaal zijn steeds meer initiatieven waar professionals goed samenwerken, maar de financiering werkt dit nog te vaak tegen. Om ruimte te maken voor echte samenwerking moet de financiering dus op de schop en daarvoor moet de overheid regie nemen. Dat betekent ook een kleinere rol voor zorgverzekeraars. 

 

  1. Patiënten en professionals ervaren te vaak dat de zorgverzekeraar op de stoel van de dokter gaat zitten. Bijvoorbeeld door een te strikt preferentiebeleid op generieke geneesmiddelen te voeren. Dat leidt te vaak tot slechtere resultaten voor patiënten en onnodig veel werk voor dokters en verpleegkundigen. Niet meer doen dus!

 

Deze gesprekken waren het leukste wat ik deze verkiezingscampagne mocht doen. De inhoud voorop, in plaats van snelle slogans. Zo wil ik het ook als Tweede Kamerlid gaan aanpakken. Patiënten en professionals hebben zoveel kennis en ervaring, terwijl inspraak en zeggenschap voor hen te vaak voor de vorm is. Dat moet veranderen. De patiënten en professionals die ik sprak motiveren mij nóg meer om me in te zetten voor liefdevolle zorg, waar mensen centraal staan. Deze gesprekken waren pas het begin, ik sta te popelen om de komende vier jaar met mijn netwerk van experts en ervaringsdeskundigen de zorg te veranderen.